فرصت های سرمایه گذاری در صنعت گردشگری

گردشگری ایران

سرمایه گذاری در صنعت گردشگری به لحاظ ماهیت فرابخشی خود، تا حدی با سرمایه گذاری در سایر صنایع متفاوت است. متاثر شدن بخش تقاضای گردشگری از عوامل غیر اقتصادی نظیر بی ثباتی سیاسی، تروریسم، گسترش بیماری های خاص، پیشرفت فناوری، چالش های مربوط به امنیت و … عدم ذخیره کالا و خدمات گردشگری از آن جهت که تجربه دریافت خدمات همزمان با تولید آنها صورت می گیرد؛ از ویژگی های عمده سرمایه گذاری در صنعت گردشگری است.

همچنین فصلی بودن گردشگری؛ چتری بودن این صنعت به این معنا که نقصان در ارائه یک خدمت، بر عملکرد و ارائه سایر خدمات سایه می اندازد؛ تاثیر شدید سیستم حمل و نقل بر گردشگری؛ بلندمدت بودن زمان بازگشت سرمایه و افزایش شرکت های بزرگ چند ملیتی از دیگر ویژگی های سرمایه گذاری در این صنعت است.

در گزارشی که اخیرا کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی ایران با عنوان «سرمایه گذاری در صنعت گردشگری: قابلیت ها، فرصت ها و چالش ها» منتشر کرده، ضمن اشاره به ویژگی های سرمایه گذاری در صنعت گردشگری، ابعاد دو حوزه سرمایه گذاری داخلی و خارجی در این صنعت نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

دسته بندی سرمایه گذاران حوزه گردشگری

در این گزارش سرمایه گذاران گردشگری را به سه دسته تقسیم کرده اند؛ سرمایه گذاران راهبردی، سرمایه گذاران ساخت و ساز و سرمایه گذاران مالی.

سرمایه گذاران راهبردی در حوزه گردشگری

براین اساس سرمایه گذاران راهبردی، افراد یا بنگاه هایی هستند که به منظور دستیابی به حقوقی مشخص در پروژه های توسعه گردشگری سرمایه گذاری کرده و مدیریت و مسوولیت شرکت را عهده دار می شوند؛ مانند کسب و کارهای گردشگری و توسعه دهندگان املاک و مستغلات که در برنامه ریزی، مالی یا دارندگان برند متخصص هستند.

سرمایه گذاران ساخت و ساز حوزه گردشگری

سرمایه گذاران ساخت و ساز نیز افراد یا بنگاه هایی هستند که به منظور اتخاذ مسوولیت ساخت وساز در پروژه های صنعت گردشگری سرمایه گذاری می کنند.

سرمایه گذاران مالی حوزه گردشگری

سرمایه گذاران مالی هم با هدف دریافت سود سهام در پروژه های توسعه گردشگری سرمایه گذاری می کنند. مانند بانک ها، شرکت های بیمه، شرکت های خصوصی مدیریت دارایی ها، صندوق سرمایه گذاری در املاک و مستغلات و صندوق سهام خصوصی.

اتکا به سرمایه گذاری داخلی در کوتاه مدت

مطالعه صنعت توریسم ترکیه نشان می دهد حدود 70 درصد از سرمایه گذاری بخش توریسم این کشور توسط بخش خصوصی داخلی انجام شده و سرمایه گذاران خارجی تنها 15 درصد از سرمایه لازم این بخش را تامین کرده و مابقی آن از سوی دولت تامین شده است. این تخصیص ها، حمایت از سرمایه گذار و تولیدکننده داخلی را موجب می شود.

در ایران نیز با توجه به تصویر ارائه شده از کشور در رسانه های خارجی طی سه دهه گذشته، انتظار هجوم سرمایه گذاران خارجی به صنعت گردشگری ایران در کوتاه مدت، تصوری منطقی به نظر نمی رسد و لازم است اتکای سرمایه گذاری در این بخش حداقل در کوتاه مدت بر سرمایه گذاران داخلی باشد. این گزارش بر اینکه موفقیت در جذب سرمایه برای حوزه زیرساخت های گردشگری از عهده یک سازمان مشخص خارج است نیز تاکید کرده است.

لزوم جذب سرمایه گذاری خارجی

طبق گزارش کمیسیون گردشگری اتاق ایران، ورود سرمایه های خارجی به همراه تجربیات مدیریتی آنها می تواند علاوه بر ارتقای بهره وری، در آموزش و انتقال دانش نیز موثر باشد. ارتقای اندکی در بهره وری کشوری مانند ایران که از مشکل عدم بهره وری کافی رنج می برد، می تواند منجر به انباشت سرمایه های قابل توجهی شود.

ورود سرمایه گذاران خارجی منافعی را به همراه دارد که برخی از این منافع را در سرمایه گذار داخلی کمتر می توان یافت. با ورود سرمایه گذاری خارجی به کشور و در نتیجه افزایش رقابت در تولید، کیفیت محصولات بالا رفته، زنجیره تولید ارتقا یافته، ورود فناوری روز دنیا به کشور تسهیل شده و تولید محصولات با کیفیت از سوی تولیدکنندگان داخلی برای رقابت با محصولات خارجی و جلوگیری از خروج از بازار صورت می گیرد. گرچه ممکن است تبعاتی نظیر خطر فرار سرمایه ها و افت ناگهانی اقتصاد در شرایط بحرانی را نیز در پی داشته باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست